ન તું પડવું, ન તું પડવું તો યે એ પડી ગયો, એક જણ બચારો પ્રેમ માં અંતે પડી ગયો, ઇશ્ક નું કાનેતર બાંધી, સપનાં નો દોરો લઈ, પવન વાયો પ્રેમનો ને આકાશે એ ચડી ગયો માત્ર એ આંખોના ઈશારે ને સુંવાળે સથવારે જમાના ના ઝંઝાવાત સામે એ લડી ગયો, લાગતું તું ફિક્કું જીવન એને મળ્યા
– ગમશે – જીદ્દી તો હું બહુ જ છું પણ તારી વાત માનવી ગમશે. ગુસ્સો તો બહુ આવે છે પણ તારા માટે શાંત રહેવું ય ગમશે. મોડા સુધી સૂઈ રહું છું પણ તારી યાદ માં જાગવું ય ગમશે. મહત્વકાંક્ષાઓ તો બહું છે પણ તારા માટે બધું છોડવું પડ્યું તોય ગમશે. આમતો લોકો મનમોજી કહેછે મને
– કુદરતના ખોળે – ફૂલોને ભીની માટી બોલાવે આપણને મળીયે સાથે જઈને કુદરતના ખોળે મળ્યો છે જન્મારો એકવાર તો માણીયે પ્રકૃતિની મજા કુદરતના ખોળે પાંદડું પણ નથી હલતું માણસની મરજીથી તોય દોડ્યા કરેછે માનવી આંધળી દોટમાં જન્મ અને મૃત્યુ બન્ને છે કુદરતી તોય માણસ દોડે આધુનિક્તાની હોળે કાલની ક્યાં કોઈને ખબર છે અંતે તો જવાના
બાળ માનસ બાળમાનસ આં તો સાવ સહજ અને સરળ,તેમ છતાં અત્યારના સમયમાં સૌથી અઘરું કામ પેરેંન્ટિંગ નું થતું જાય છે.બધા માં બાપને વધતી જતી સગવડો સાથે પણ અત્યારના બાળકોને સાચવવામાં ખૂબ અગવડ પડે છે. બાળમાનસ ને સમજવા જો બાળ મનોવૈજ્ઞાનિકનો સહારો લેવામાં આવેતો ખૂબ મદદરૂપ થાય છે, મનોવિજ્ઞાન એ વર્તનનું વિજ્ઞાન છે. બાળમાનસ માં ઘણું
-નિશ્વાર્થ પ્રેમ- પ્રેમને ક્યાં બંધન હોય છે,ને જ્યાં , હોય તેની સાથે ક્યાં સંગમ હોય છે મળી છે જીંદગી એકવાર જીવીલેને યાર , દર વખતે એમાં ક્યાં સ્પંદન હોય છે સ્પર્શ કે પૈસો તો છે માનવ સંતુષ્ટિ નો માર્ગ છે, બાકી નિશ્વાર્થ પ્રેમને ક્યાં કોઈ ગંઠણ હોય છે બાંધે છે બધા સંબંધો એકબીજાને , બાકી
આપ્યું એને બધું છતાં રોજ તું કરગરતો રહ્યો, તરસ આ તારી કેવી કે કાયમ તું તરસતો રહ્યો, ભીંજાયો નહીં તું જરાય એ તારી કમનસીબી સમજ, બાકી તો એ કાયમ તારી પર અનરાધાર વરસતો રહ્યો, હતું બધું જ આમ તો તારી પાસે છતાં, દોસ્તને મળી બે ચાર ખુશી તો ઊંઘ માં પણ કણસતો રહ્યો, માંગ્યું એ
ચાલને, બેસીએ ચાલને,સાથે જઇને બેસીએ, વીત્યાં જ્યાં વર્ષો ત્યાં જઇને બેસીએ. બે ઝાંખી પાંપણના પલકારા, મનથી ખોલીને એને વાંચીએ ચાલને,સાથે જઈને બેસીએ. ઉંમર ઢળતી થઇતો શું થયું? તાજી લાગણીઓને ભેગા થઈ વાંચીએ ચાલને,સાથે જઈને બેસીએ. ઘર નાનાં થયાં તો શું થયું? લાગણીઓને ઓટલે જઈ મળીયે, ચાલને ,સાથે જઈને બેસીએ. માત્ર ઊર્મિઓજ રહીછે હવે, યાદોના કિનારે
– જાદુઈ પળો – નજીક આવીને ભાગી જાય છે મને છંછેડીને નાસી જાય છે કરે છે વાતો એ સાથે રમવાની ને પાછી મિત્રો સાથે દોડી જાય છે હું બોલું તો રિસાઈ જાયને પોતે જ ખીજાય જાય છે નાનકડા એના હોઠનું સ્મિત મને ખુશીમાં પણ રડાવી જાય છે કહેછે દીકરી તુલસીનો ક્યારો પણ મારો તો છે
ગઝલ. , એવું નથી. ➖➖➖➖➖➖ જો તું નથી તો કંઈ નથી એવું નથી , આગળ હવે મારે કશું કહેવું નથી. જીવન સકલ માગું નહીં ક્યારેય પણ , તુજ સ્મિતની સાથે કશું લેવું નથી . સંકટ જીવનમાં હર ઘડી આવ્યાં કરે તારાં વિરહમાં રાત’દી રડવું નથી . તુલના કદી ના થઇ શકે એની અહીં મિત્રો મળે
છોડી દેવું ————— કોઈને એકાદ બે વાર સમજાવવું, કહીએ પણ ન સમજે તો, ફરી ફરી સમજાવવાનું … છોડી દેવું. છોકરાઓ મોટા થઈ, પોતાના નિર્ણય લેતા થાય, તો એમની પાછળ પડવાનું… છોડી દેવું આપણાં હાથમાં કાંઈ નથી, એ અનુભવે સમજાય છે, ભાવિ પ્રભુને સોંપી ચિંતા કરી વિચારવુ… છોડી દેવું ઈચ્છાઓ અને ક્ષમતા વચ્ચે વધુ અંતર થવા
